Kadınların gözünden pavyon öyküleri: Şehir Söner Biz Yanarız

Kadınların gözünden pavyon öyküleri: Şehir Söner Biz Yanarız

Pavyon deyince aklınıza erkeklerin gittiği, kadınların adının pek de geçmediği mekanlar geliyor değil mi? Pavyonda kadınların eğlenmesi yasak ne de olsa, sadece çalışarak erkekleri eğlendiriyorlar.

Pavyon deyince aklınıza erkeklerin gittiği, kadınların adının pek de geçmediği mekanlar geliyor değil mi? Pavyonda kadınların eğlenmesi yasak ne de olsa, sadece çalışarak erkekleri eğlendiriyorlar.

Süreyya Köle, bu tabuyu yıkmak amacıyla kadınlarla birlikte pavyonun kapısına dayanmış, eğlenmişler ve 23 kadın yazarın katılımıyla Şehir Söner Biz Yanarız çıkmış ortaya…

pavyonoykulerikapak.jpg

Tanıtım Bülteninden

Bir masa, diğerlerinden farksız; loş ışıklar altında gizlisiz saklısız. Bir erkek kadınsız, bir kadın erkeksiz; bir masa…

Bir mekân burası herkesin herkesi dışarıda bıraktığı, kimsesizliğin sohbete kavuşturulduğu. Kahkahanın tasaya çerez, müziğin efkâra meze olduğu bir mekân.

Bir âlem burası. Geceleri yaşanan bir âlem. Gündüz insan gece yalan olanların âlemi. Erkeklerin gerçek olamayacak kadar dost, sevgili, koca olduğu; kadınların evdeki eş olamayacakları kadar gerçek oldukları bir âlem.

Bir sahne burası. Müşterilerinden konsomatrislerine herkesin rol kestiği bir sahne. Her gece başroldekilerin baştan çıkarma oyunu sergiledikleri bir sahne. Vaatlerin Keşan, rüyaların pavyon dublesinde boğulduğu bir sahne.

Burası bir eğlence, bir kültür; burası bir parçası hayatın. Erkeklerin dertlerini dinleyen, kederlerine sünger çeken “gece psikologu” kadınların şenlendirdiği bir hayatın.

Konsomatrislerin dinlenmediği; onlardan daha kurnaz, daha çakal, daha yalan olan; onlar için gözyaşı dökemeyecek kadar sevgili, karısına dönecek kadar koca olan erkeklerin eşiğini aşındırdığı bir kapı burası.

Burası hayatın arka kapısı…

* * *

23 kadından Pavyon Öyküleri…

Kaynak: Dinozor.org

Kültür Sanat